Hüseyin Zorkun
Dünyanın en kötü nükleer kazası olan Çernobil felaketinin üzerinden yaklaşık 40 yıl geçti. Patlayan nükleer tesisin çevresini temizlemekle görevlendirilenlerden ve halen hayatta olan sayılı temizlikçiden 76 yaşındaki Petro Hurin gazetecilere konuştu.
Hurin, Çernobil sonrası yaşadığı ağır sağlık sorunlarını ve hukuk mücadelesini kamuoyuyla paylaştı. Hurin’in çalıştığı inşaat araç gereçleri tedarik şirketinden Haziran 1986’da bölgeye gönderilen 40 kişiden bugün sadece 5’inin hayatta olması, felaketin uzun vadeli ve ölümcül etkilerini yeniden gündeme getirdi.
Temizlikçiler arasında sağlıklı kimsenin kalmadığını belirten Hurin, yaşadığı süreci “yavaş gelen ölüm” olarak tanımlayarak, radyasyonun etkilerinin 40 yıldır sürdüğünü söyledi.
Hurin, Çernobil’deki çalışmaları sırasında radyasyonu izole etmek amacıyla inşa edilen devasa lahitte kullanılmak üzere kurşun karışımlı kuru betonu kamyonlara yükleyenlerden biriydi.
Hurin, günde 12 saat süren vardiyaların dördüncü gününde şiddetli baş ağrısı, göğüs ağrısı, kanama ve ağızda metalik tat gibi akut radyasyon belirtileri yaşamaya başladı. Kan örneği alındığında parmaklarından kan yerine soluk bir sıvının çıktığını belirten Hurin’e, o dönemde radyasyon hastalığı tanısı konulmasına izin vermeyen Sovyet doktorlar tarafından stresle ilişkili bir sinir bozukluğu teşhisi konuldu.
