Hüseyin Zorkun
İzopodların mide mikropları da bu süreçte rol oynuyor olabilir. Daha derinde yaşayan türde, insanlarda ve diğer hayvanlarda hastalık yapmasıyla bilinen Chlamydiae adlı bakteriler yağ depolanmasıyla ilişkilendirildi. Bu durum, izopoda yavaş salınan bir enerji kaynağı sağlarken bakterilere de istikrarlı bir yaşam alanı sunuyor.
Yuan, bu ilişkiyi “kazan-kazan” olarak nitelendirdi. Araştırmaya göre izopodların enerji kontrolünde ND1 adlı bir gen de etkili olabilir. Bu genin bir zamanlar izopodların bedeninde yaşayan simbiyotik bir bakteriye ait olduğu, daha sonra ise izopodun kendi genomunun parçası haline geldiği düşünülüyor. Yatay gen transferi olarak bilinen bu süreçte DNA, ebeveynden yavruya aktarılmak yerine birbirinden uzak akrabalığa sahip canlılar arasında geçiş yapıyor.
Yuan’a göre izopod, enerji üretimini kontrol etmeye yardımcı olan bu bakteriyel geni adeta “ödünç aldı” ya da “ele geçirdi.”
Yuan, “Bu şaşırtıcı çünkü bakteriler ve hayvanlar birbirinden çok farklı. Böyle gen transferleri son derece nadir görülür. Bu gen, izopoda özellikle metabolizmasını yavaşlatması gerektiğinde enerji kullanımını ince ayar yapma imkanı veren ek bir araç sağlıyor.” dedi.
Derin deniz izopodlarını canlı olarak incelemek zor olduğu için araştırma ekibi ND1 genini laboratuvar ortamında zebra balıkları, nematod solucanları ve insan hücreleri üzerinde test etti. Genin normal sıcaklıklarda metabolizmayı artırdığı, soğuk koşullarda ise enerji tasarrufuna yardımcı olduğu ve açlığa dayanma süresini uzattığı görüldü.
