Hüseyin Zorkun
Olay, Bahçelievler Mahallesi’nde 23 Mart saat 20.15’te meydana geldi. Hüseyin Teke ile aynı binada yaşayan oto galeri sahibi olduğu öğrenilen Seyfettin B.’nin iş yerine ait fazla araçları otoparka park etmesi nedeniyle telefonda tartışma başladı.
11 YAŞINDAKİ KIZININ YANINDA VURDULAR
İkili arasındaki bu tartışmanın ardından apartmanda karşılaşan taraflar arasında silahlı kavga çıktı. Kavgada Seyfettin B.’nin silahla ateş açması sonucu Hüseyin Teke, 11 yaşındaki kızının yanında vurularak ağır yaralandı.
Yaralanmasına rağmen saldırganın elindeki silahı almaya çalışan Teke, bu sırada silahın ikinci kez ateş almasıyla kalbinden vuruldu. Taraflar arasında yaşanan arbedede Seyfettin B. de hafif yaralandı. İhbar üzerine olay yerine gelen sağlık ekiplerinin ilk müdahalenin ardından hastaneye kaldırdığı Teke hayatını kaybetti.
Yaralanan Seyfettin B. ise hastanedeki tedavisinin sevk edildiği mahkemece tutuklanarak cezaevine gönderildi.
GALERİCİNİN İFADESİ ORTAYA ÇIKTI: “HER ŞEY BİR ANDA OLDU”
Şüpheli Seyfettin B.’nin savcılıkta verdiği ifade ortaya çıktı.
İfadesinde olay anını tam olarak hatırlamadığını belirten Seyfettin B., “Her şey bir anda oldu. Hüseyin’in bana ateş ettiğini gördükten sonra kendimi savunmak için ateş etmiş olabilirim. Hedef gözetmedim. Öldürme kastım yoktu. Ölen Hüseyin Teke komşum olur. Kendisiyle aramızda önceden husumet yoktur. Şahıs, benim hatırladığım kadarıyla 2 alt katımda ikamet etmekteydi. Olay tarihinde araçlarımızdan birini otoparkta kendi yerime park etmiştim, diğer aracımızı da aracının olmadığını bildiğim Fatih isimli komşumuzun yerine park etmiştim. Akşam saat 19.00 sıralarında Hüseyin Teke beni arayarak aracımı ne zaman çıkartacağımı, kendisinin araçlarını koyamaması sebebiyle sıkıntı yaşadığını söyledi. 1-2 gün sonra çıkacağını söyledim. Konuşmayı sonlandırdık.” diyerek şöyle devam etti:
“Sonrasında ben, aracı Fatih abinin yerine park ettiğimi hatırlayarak Hüseyin Teke’yi geri aradım. Onun yerine park etmediğimi, beni neden aradığını sordum. Bunun üzerine şahıs sinirle ‘Sen Allah mısın? Ben seni arayamaz mıyım?’ diye tepki gösterdi. Konuşma sırasında ikimiz de gerildik, konuyu yüz yüze konuşalım diyerek telefonu kapattık. Benim ikametimde kendime ait taşıma ruhsatlı tabancam vardır. Bu tabancamı her zaman ikametimden çıkarken yanıma alırım. Yine o gün tabancayı alıp Hüseyin’in dairesinin bulunduğu kata indim, Hüseyin de beni bekliyordu. Benimle bağırarak konuşmaya başladı. Hakaret etmedi ancak telefondaki ‘Sen Allah mısın?’ söylemlerini tekrarladı. Sonra da üzerinden tabancasını çıkardı, benim boğazıma dayadı. ‘Seni öldüreceğim’ şeklinde sözler söyledi. Bunun üzerine ben de tabancamı çıkardım ve ona gösterdim, ancak yere doğrulttum.
“AMACIM SİLAHI GÖRÜP GERİ ATMASIYDI”
Amacım silahı görüp geri adım atmasıydı. İkimiz de dip dibeydik. Hüseyin Teke beni kendi dairesinin önüne kadar çekiştirdi ve ittirdi. Bu esnada seslerimizi duyan annem Songül Bıyık yanımıza geldi. Annem bizi o halde görünce panikledi. Hüseyin’e bağırdı. Ben annemi o halde görünce çok üzüldüm. Silahımı cebime koyup annemle birlikte kendi daireme doğru çıkarken Hüseyin Teke peşimizden geldi. Beni kendine doğru çekiştirip tabancasıyla ateş etti. Olayın şokuyla nereye ateş ettiğini, kaç el ateş ettiğini anlamadım. Ayağımdan yaralandığımı görünce kendimi kaybettim. Annemi de göremedim, her şey bir anda siyah beyaz oldu. Tabancamla Hüseyin’e ateş ettiğim anı hatırlamıyorum. Hedef gözetme şansım zaten yoktu. Kaç el ateş ettiğimi de hatırlamıyorum.”
